Wzorzec Rasy

SOKÓŁ GDAŃSKI WYSOKOLOTNY – WZORZEC RASY

Pochodzenie:

Wyhodowany na początku XIX wieku w Gdańsku i okolicach jako rasa lokalna.

Wrażenie ogólne:

Gołąb o smukłym, długim, noszonym prawie poziomo tułowiu, o średnio wysokiej sylwetce, półowalnym i szeroko noszonym, bogatym w pióra ogonie, nieznacznie łukowatej głowie z koronką.

Wzorzec: cechy rasowości:

Głowa:

Noszona w lekkim skłonie, długa, z profilu począwszy od końca dzioba aż do koronki tworzy spłaszczony łuk w widoku z góry w formie klina. Koronka jest szeroka, od ucha do ucha, wysoko osadzona, bez luk, od wewnętrznej strony w pełni wyścielona piórami, z tyłu pełna, zwarta grzywa bez wyszczerbień przechodząca w upierzenie karku, bez rozet po bokach głowy.

Oczy:

Perłowe we wszystkich odcieniach, bez krwawych żyłek.

Brew:

Wąska, biała o niebieskawym odcieniu.

Dziób:

Średnio długi przechodzący bez uskoku w linię głowy, umiarkowanie mocny, jasny, u ciemno upierzonych dozwolona mała plamka (muszka). Woskówki gładkie i mało rozwinięte.

Szyja:

Średniej długości, smukła, podgardle o zaokrąglonym wycięciu. Pióra na karku mocne i zwarte.

Pierś:

Umiarkowanie szeroka, nieznacznie wysunięta do przodu i dobrze zaokrąglona.

Plecy:

Długie, nie za szerokie, zwężające się ku tułowi i nieznacznie opadające prawie do końca ogona.

Skrzydła:

Długie, dobrze przylegające do tułowia i przykrywające plecy, sięgające prawie do końca ogona.

Ogon:

Długi, składający się z przynajmniej 14 sterówek, bez luk, półowalny, nieco szerszy na końcu od piersi.

Nogi:

Średniej długości, nieopierzone.

Upierzenie:

Długie, gładkie, przylegające.

Rodzaje kolorów:

Biały, czarny, czerwony, żółty, niebieski z czarnymi pasami, niebieski nakrapiany (grochowy), czerwonopłowy, żółtopłowy, niebieskopłowy z ciemnymi pasami lub bez (genetycznie srebrny); jasny i ciemny mazer; szymel; tygrysowaty i szek w kolorze czarnym, czerwonym, żółtym, niebieskim; białogłowy („bunt”) w kolorze czerwonym i żółtym; srokaty w kolorze czarnym, niebieskim, czerwonopłowym, żółtopłowym, niebieskopłowym.

Kolor i rysunek:

Wszystkie kolory czyste i nasycone. Czarny lśniący, niebieski stalowy, grochowe z możliwie równomiernie rozmieszczonym rysunkiem na tarczach skrzydeł, płowe powinny mieć możliwie czyste tarcze skrzydeł (nieznaczne cienie dozwolone), niebieskopłowe z całkowicie kolorowymi lotkami i sterówkami, czerwono-płowe i żółto-płowe mają: szyję, pierś oraz pasy na skrzydłach o nasyconym kolorze podstawowym, lotki i sterówki jasne, u samic dozwolone jest nieco szarości na piersi i brzuchu. Wszystkie pasy czyste, biegnące równolegle przez całe skrzydła.

U mazerów należy dążyć do czystych kolorów.

Jasny mazer:  Głowa, plecy, lotki i ogon z pokrywą i klinem są białe. Na szyi dolnej, części korpusu oraz tarczach pióra o podstawowym kolorze białym, zabarwione na końcach (marmurkowe), układające się na skrzydłach w rysunek przypominający usłojenie przeciętego pnia drzewa.

Ciemny mazer: Całe upierzenie marmurkowe, także głowa, lotki, plecy i ogon z pokrywą.

Białogłowy (bunt):  Głowa całkowcie biała lub z kilkoma piórami kolorowymi, lotki i ogon z pokrywą i klinem białe. Pozostałe upierzenie kolorowe, ewentualnie z kilkoma piórami białymi. Należy dążyć do rysunku mnicha.

Szymel:  Podstawowy kolor biały z mniejszym lub większym nalotem w formie kresek, jednakże pióra zakończone biało, bez całych kolorowych piór lub bez piór występujących u mazerów. Lotki i ogon z klinem białe.

Tygrysowaty: Lotki i ogon są kolorowe, pozostałe upierzenie możliwie równomiernie nakrapiane, bez widocznych białych prześwitów w lotkach i sterówkach przy złożonym skrzydle i  ogonie.

Szek:  Na podstawowym kolorze białym możliwie równomiernie rozłożone kolotrowe pióra. Lotki i ogon powinny być białe.

Srokaty: Kolorowa jest głowa, szyja (na przedniej częśći szyi może występować biała plamka (tzw. „serduszko”). Pierś, ramiona, ogon i jeśli to możliwe także plecy barwne. Pozostałe upierzenie białe.

Duże błędy:

Krótki, niezgrabny korpus, wysoka postawa. Tęga, zaokrąglona, z wysokim czołem głowa. Dużo czerwieni w tęczówce, żółta lub czerwona brew, nad oczami tzw. „daszki”. Za mocny, lub ciemny dziób, grube woskówki. Przylegająca, za nisko osadzona, wąska, krzywa lub z przerwami koronka, duża szczerbina w grzywie, rozety (mały „wirek” nie traktuje się jako rozetę). Odkryte plecy, wąski ogon, pojedyncze piórka na nogach. Duże odstępstwa w kolorze lub rysunku.

Uwagi do oceny:

Wrażenie ogólne – budowa i postawa – głowa, koronka, oczy-uformowanie ogona-kolor dzioba-kolor i rysunek.

Obrączka numer: 7

 

Poprzednia strona: Moja hodowla  Następna strona: Osiągnięcia na wystawach